De overstap van C# & .NET Framework naar PHP & WordPress was één van de grootste, angstaanjagende en op een rare manier toch ook belonende transities in mijn dev carrière. Beide talen en frameworks hebben hun eigen sterktes, uitdagingen en rare quirks. Wennen aan een nieuwe taal en framework voelde alsof ik keihard uit m’n comfortzone werd getrokken en eerlijk gezegd was het een mix van struggelen, imposter syndrome en on the fly dingen uitzoeken… maar ook langzaam échte ervaring en kennis opbouwen.

TL;DR

Ik begon met C# & .NET en vond van de strikte typing en compiler safety erg leuk. Later heb ik de switch naar PHP & WordPress gemaakt, wat in het begin totale chaos was, blijkt me flexibiliteit, plugin development en werken met ecosystemen als WooCommerce en LearnDash te laten leren.

C# & .NET leren: mijn eerste stappen in programmeren

Het beginpunt

C# was de eerste programmeertaal die ik leerde via een korte cursus van zo’n 4 maanden. Hoe eng programmeren ook voelde voor mij ik probeerde al een paar keer zelf wat code te leren maar gaf het altijd op, ik werd meteen verliefd op C# door die cursus en vooral door de docent shout out naar Mr. Marcel Hij was zó gepassioneerd en kon urenlang over programmeren praten en je bleef gewoon vol bewondering luisteren.

Frontend vs Backend development: full stack gaan

Frontend development was (nog steeds?) de “coole” kant. Hoe bizar is het dat je iets typt en je ziet het meteen in de browser verschijnen? En je kan het ook nog stylen? Animaties??? Watttt???

Maar toch trok backend me meer. Het idee van knutselen aan de “motor” die alles aandrijft vond ik veel gaver. Dat simpele console appje met input en Console.WriteLine() vond ik cooler dan alle CSS trucjes bij elkaar.

Maar Anas, Javascript kan toch ook een motor zijn?

Nouja, hou je vast…

… Persoonlijk vind ik JavaScript nog steeds niet leuk als backend taal.

Heresy.. typescript? Next.js? Node.js?

Nope, nog steeds niet overtuigd.

Kijk gewoon naar dit stukje kunstwerk, heb je ooit iets vergelijkbaars in JavaScript gezien??

using System;

namespace ConsoleApp
{
    class Program
    {
        static void Main(string[] args)
        {
            Console.WriteLine("Hello World!");
        }
    }
}

De “joy” van strikte typing & OOP

Anyway, De strikte typing en OOP van C# waren voor mij puur zen. Zo lekker dat de compiler je héél veel fouten al vroeg opvangt. Leuk feitje: een van mijn eerste projecten was een Slakkenrace console app (ja, echt) en volgens een collega van mijn eerste baan was de manier waarop ik enthousiast dat project uitlegde zelfs één van de redenen dat ik werd aangenomen. Trots op dat ding… hoe lelijk hij ook is!

PHP & WordPress – leren houden van de chaos (the hard way)

Een paar jaar later: ik werd aangenomen als WordPress developer. Het klonk ongeveer zo:

We hebben je nú nodig, geen tijd om je in te werken en we hebben geen andere developers. Morgen beginnen.

Ik dacht: zeker, hoe moeilijk kan het zijn? Het is gewoon een andere taal, toch?

Tja, dat had ik beter niet kunnen zeggen.

<?php
echo "Hello World!";
?>

De schok van loose typing & interpreted languages

PHP voelde als een compleet ander beest. Losse typing was een cultuurschok na jaren compiler safety. De eerste keer dat ik een fatale fout in PHP kreeg dacht ik letterlijk: “Hoe bedoel je fout? Wist je dat niet toen je compileerde??” Oh wacht… je compileert helemaal niet. Jep, PHP is “interpreted”.. regel voor regel uitgevoerd en errors pas op runtime. Voor mij was dat echt even slikken.

WordPress: Custom Post Types, Hooks en Chaos

De mastodont! Ja, dit woord heb ik uitgezocht en ja.. ik moest ook even lachen

Mijn eerste WP project: een plugin bouwen voor een op maat kaart met markers, notities en data. Ik dacht: “Eitje, ik ken AngularJS al en Leaflet ook.”

In het begin ging het redelijk, maar daarna… WordPress had z’n eigen regels. Custom post types, metadata, hooks, filters, actions – een overload. Ik zat uren te klooien met scripts laden voor AngularJS, tot ik doorhad dat WordPress een heel eigen manier heeft (wp_enqueue_script(), duh).

Maar met tijd en oefening begon ik er handigheid in te krijgen en de logica ervan te begrijpen. Ik leerde de flexibiliteit en kracht van PHP waarderen en begon de uitdaging leuk te vinden. Stap voor stap bouwde ik m’n eigen integraties en oplossingen bovenop WordPress Core en grote plugins zoals LearnDash, WooCommerce, Paid Memberships Pro, BuddyBoss/Press, op maat en kant-en-klare thema’s, noem maar op.

Wat ik van de switch heb geleerd

Achteraf gezien was het niet alleen een switch van taal, maar van mindset, aanpak en perspectief.

Kijk, veel developers/software engineers kijken neer op PHP & WordPress alsof het geen “echte” development is en je alleen wat plugins klikt. Ik zie dat totaal anders. Alles behalve een simpel tekstplaatje site vraagt gewoon voor een keiharde dev en serieuze implementatie skill.

De overstap heeft me geleerd flexibeler te zijn, nieuwe denkwijzen te omarmen en zowel sterktes als zwaktes van verschillende techs te waarderen.

Ik geloof echt dat elk ecosysteem z’n eigen charme en rare quirks heeft en dat juist het ontdekken daarvan je een betere developer maakt. En voor mij dat is wat development leuk maakt.

Op naar het volgende avontuur, wat het ook mag zijn!

En jij? Heb je ooit zo’n overstap gemaakt tussen totaal verschillende techstacks? Of een vergelijkbaar verhaal dat je met me wil delen? Ik hoor het graag!